افسوس!

 

افسوس که نتوانستیم دردمان را فریاد کنیم

 

افسوس که خون خوردیم و خاموش نشستیم و سرنوشتی را که در دستانمان بود حوالت به تقدیر کردیم

 

افسوس که نتوانستیم فرزندان ایران را پدر باشیم

 

افسوس!!

 

اکنون در کتابها میخوانیم:

 

بابا نان ندارد!!          

 

معلم خواب است!!     

 

دانشجو در زندان است!!              

 

 ایران ویران است!!

 

اما دوباره آیا خورشید در سرزمین ما طلوع خواهد کرد؟؟

 

آیا باران خواهد بارید؟

 

ای همکار !          ای معلم!        ای دردمند !            ای خاموش نشسته !          ای خلوت گزیده! 

 

 

  روزت مبارک!  

 

 

<اسرار ازل > 


 

نوشته شده توسط اسرار ازل در ساعت موضوع | لینک ثابت